Mecliste kesilecek başlar..

1 Kasım 1922 günü, Meclisteki müzakerelerden sonra, takrir, müşterek bir encümene havale edildi. Encümendeki bazı hocalar, Hilâfetin Saltanattan ayrılamıyacağı fikrini müdafaa etmeğe başladılar. Müzakerelerin fazla uzayacağını anlıyan Mustafa Kemâl, Encümen Reisinden söz aldı ve önündeki sıranın üstüne çıkarak, yüksek sesle şu beyanatta bulundu: “Hakimiyet ve saltanat hiç kimse tarafından hiç kimseye, icabıdır diye; müzakere ile, münakaşa ile verilmez,

 

 

Hâkimiyet, saltanat kuvvetle, kudretle ve zorla alınır. Osmanoğulları zorla Türk milletinin hâkimiyet ve saltanatına, vazıulyed olmuşlardı; bu tasallutlarını altı asırdan beri idame eylemişlerdi. Şimdi de, Türk rnileü bu mütecavizlerin hadlerini ihtar ederek, hâkimiyet ve saltanatını, isyan ederek kendi eline, bilfiil almış bulunuyor. Bu bir emrivakidir. Mevzuubahs olan; millete saltanatını, hâkimiyetini bırakacak mıyız, bırakmayacak mıyız? meselesi değildir. Mesele zaten emrivaki olmuş bir hakikati ifadeden ibarettir. Bu, behemahal olacaktır. Burada içtima edenler, Meclis ve herkes meseleyi tabii görürse fikrimce muvafık olur. Aksi takdirde, gene hakikat usulü dairesine ifade olunacaktır. Fakat ihtimal bazı kafalar kesilecektir.” Mustafa Kemâl’in bu beyanatı ve yaptığı tarihi açıklamalardı sonra, müşterek encümenin hilâfetin saltanattan ayrılması için hazırladığı kanun tasarısı büyük Millet Meclisinde kabul edildi.

(Gazi’nin hayatı, Maarif Kitaphanesi s. 126. Ayrıca bak Nutuk, 1927 sh:421-422) Kaynak:Temellerin Duruşması, Ahmet Kabaklı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir